LORENCO MAVILIS - sonet



LORENCO MAVILIS

Poeti lirik grek me origjinë spanjolle Lorenco Mavilis ka lindur në ishullin e Odises, në Itakë, me 6 qershor 1860. Babai i tij ka qënë konsull i Spanjës në Kretë. Mavilis u rrit në një mjedis familjar me kulturë europiane. Më 1880 shkon në Gjermani për studime në filologji dhe filosofi. Eshtë ndikuar nga idetë e Emanuel Kantit, të Arthur Shopenhauerit dhe Niçes. Veç greqishtes dinte gjuhët sanskrite, indiane, latine, gjermane, italiane, franceze, angleze dhe spanjole. Më 1896 mori pjesë në kryengritjen e Kretës. Një vit më pas gjendët sërish ne lufte, në Epir, ku dhe plagoset në dorë. Në 1910 e zgjodhën deputet në parlamentin grek si përfaqesues i Korfuzit. Njihet si poeti grek që ka marre pjesë në më shumë luftra. E fundit ishte ajo ku grekët luftonin kundër trupave osmane në Drisko të Janinës ku, në krye të një formacioni ushtarak, poeti u vra me 28 nëntor 1912.


LITHI


Fatlumë janë të vdekurit që harrojnë

travajat e jetës. Kur dielli perëndon

e mjegullat ngrihen, mos qaj

edhe sikur trupi yt të jetë në të shuar!


Në këtë orë fryma del e shkon

si një burim i kristaltë që më s'rrjedh

por shpejt uji nis e nxin

prej lotëve tanë për të dashurit që ikën.


Nëse pinë ujin e turbullt te loteve, rikujtojnë

duke kaluar përmes lëndinave të asphodels

dhembjen e vjetër më të cilën përjetësisht flënë.


E nëse s'rri dot pa qarë, në muzg

sytë e ty do të aspirojnë për dritëza jete

do kërkojnë të harrojnë, por kurrë pa mundur.


DIELLI I ATDHEUT


Atdheu im e dua diellin tënd

kurrkun më shumë se këtu nuk ka shkelqim!


Shqipëroi nga greqishtja K.Traboini

Copyright ©Traboini Shqipërime 2010
Nuk mund të botohen pa leje nga shqipëruesi. Çdo shkelje ndiqet sipas ligjit të drejtave të autorit ku përfshihen edhe shqipërimet.